Εὐχές ...

Ἡ κοινότητα Ἡλιοκάστρου,  ὁ πολιτιστικός σύλλογος "Εἱλεοί"  καί ἡ ποδοσφαιρική ὁμάδα "ΟΦΗ" ,  σᾶς εὒχονται καλά Χριστούγεννα καί εὐτυχισμένο το νέο ἒτος 2020 !

 

Γιορτάσαμε κι ἐφέτος τό ἂναμα τοῦ δέντρου...

Στις Ἀδέρες σήμερα...

Γιά μπαλώματα βεβαια ... Οἱ καλές ἐποχές γιά τήν Τοπική Αὐτοδιοίκησι ἒχουν περάσει χωρίς ἐπιστροφή ! Διότι σήμερα γίναμε "Εὐρωπαῖοι" ...
Τότε πού μᾶς εἶχαν κάνει νά πιστεύουμε ὃτι εἲμασταν φτωχοί, μέ λίγα χρήματα κάναμε μεγάλα ἒργα !
Σήμερα οἱ "Εὐρωπαϊκές"  τακτικές μιλᾶνε γιά ἑκατομύρια τα ὁποία δέν ἀφήνουν τίποτα...
Τότε, δηλαδή γύρω στό 1982  μέ 600.000 δρχ. περίπου φτιάξαμε ἀπό τό μηδέν αὐτό τό ἒργο !
Τήν μελέτη τήν ἒκανε ὁ Μωϋσῆς  ! Μ΄ἓναν χάρακα σημάδευε καί προχωροῦσε μέ τήν Μπουλντόζα του.. Καί ἐνδιέφερε τόν Μοϋσῆ να γίνει τό ἒργο καλό καί φτηνό διότι ἡ δουλειά του στηριζοταν στήν καλή του φήμη...
Ὁ ἲδιος, ἒκανε καί τήν παράκαμψι στόν δρόμο τῆς Τσουκαλιᾶς μέ τήν ὁποία ἀποφύγαμε τίς στροφές...
Άλλά,πέρα ἀπό την ἱστορία, ὁ δρόμος μᾶς ἒδωσε τήν εὐκαιρία νά ἀπολαύσουμε αὐτή τήν θαυμάσια φύσι...
Τό προτείνουμε στόν καθ΄ἓναν... Ἀξίζει !

28η Ὀκτωβρίου 2019...

Ἡ ἐλπίδα μας ...

Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ δήμου...

Ὁ πρόεδρος τῆς τοπικῆς κοινότας

Ἡ ἐκπρόσωπος τοῦ Μέλλοντος

Ἡ ἐκπρόσωπος τῶν γονέων

Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΛΔΥΚ

Ἡ ἐκπρόσωπος τοῦ πολιτιστικοῦ συλλόγου

Ὁ πανηγυρικός ἀπό τόν δάσκαλο

Ὁ ὡραῖος ἐπίλογος τῆς ἡμερας...

Νηπιαγωγεῖο, τέλος;...

Ἒκλεισε καί τό δικό μας, ὃπως άκριβῶς ἒκλεισαν καί κλείνουν κάθε χρόνο πολλά νηπιαγωγεῖα καί πολλά δημοτικά στήν "πατρίδα" μας !
Καί ὃταν κλείνει ἓνα νηπιαγωγεῖο, στέλνει το θλιβερό  μήνυμα ὃτι αὒριο θα ἀκολουθήσει καί τό δημοτικό ...
Καί ὃταν κλείσει καί τό δημοτικό, τετέλεσται  !!!...
Καί τό ἐρώτημα, εἶναι τυχαῖο πού κλείνουν ἀπανωτά στήν Ἑλλάδα νηπιαγωγεῖα, σχολεῖα καί στό τέλος καταντοῦν τά χωριά μας κενοτάφια πολυτελείας μέ εὐρύχωρα σαλόνια ἀλλά ἂδεια ἀπό ψυχές ;
Βέβαια, ἡ  συνειθισμένη πρακτική, εἶναι να χύνουμε δάκρυα πάνω στό πτῶμα καί να ἀπευθύνουμε παλικαρίστικα αἰτήματα στούς ἑκάστοτε παντοδύναμους ἐξουσιαστές, γιά να δώσουν λύσεις μέσα ἀπό διαδικασίες νεκραναστάσεων...
Ἒτσι μ αὐτόν τόν τρόπο, διατηροῦμε τα ἀγωνιστικά μας προσχήματα καί βάφουμε τίς προσωπίδες μας μέ χρώματα πόνου γιά να δείξουμε τίς κοινωνικές μας εὐαισθησίες...
Κατά τά ἆλλα,  τό αἲσθημα τῆς αὐτοκριτικῆς καί τῆς εὐθύνης τοῦ καθ΄ ἑνός γιά τήν συμβολή του σ΄αὐτό το καταστροφικό ἒργο,  πάει περίπατο...
Διότι τό νά ἒκλεινε ἓνα νηπιαγωγεῖο σ'ἓνα χωριό στήν Ἑλλάδα, θά ἦταν μέσα στά πλαίσια τῆς λογικῆς. ( Ἒκλεισε ἓνα ἐδῶ, ἂνοιξε ἂλλο ἀλλοῦ...).  Τό να κλείνουν ὃμως παντοῦ τό ἓνα μετά τό ἂλλο, δέν μπορεῖ να θεωρηθεῖ τυχαῖο...
Καί ἂν πεῖς τήν φράσι, τό να ἀδειάζουν ἀπό Ἑλληνόπουλα τά σχολεῖα ὃλα αὐτά τά χρόνια, δέν θα σοῦ τήν συγχωρήσει μία ὁμάδα πολιτικῶν "διανοουμένων" πού ἒχει τό πάνω σέ ὃλα τά πολιτικά πράγματα ὃλα αὐτά τά χρόνια καί κρατᾶ γερά τα προσωπεῖα τῆς "προοδευτικῆς" ἠθικῆς...
Διότι ὃλοι αὐτοί δέν εἶδαν οὒτε καταλαβαν ποτέ ὃτι ἡ Ἑλλαδική πολιτεία κτυπᾶ τόν ἱερό θεσμό τῆς οἰκογἐνειας ἐπί πολλές δεκαετίες καί σε πολλά μέτωπα. Ξεκινώντας ἀπό αὐτό τῆς δημόσιας διαπαιδαγωγήσεως μέσα ἀπό τίς τηλεοπτικές σαχλότητες καί φθάνοντας στό οἰκονομικό.
Ἒτσι, ἡ οἰκογένεια εἶναι μπερδεμένη. Ζοῦν οἱ γονεῖς συμπιεσμένοι μέσα σ'ἓνα περιβᾶλλον ἀπό φρικτἀ ψέματα μέ τά ὁποία πυροβολεῖται συνεχῶς μέσω τῶν καναλιῶν καί σ΄ἓνα διαρκῶς αὐξανόμενο οἰκονομικό ἀδιέξοδο τό ὁποῖο δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο...
Ἡ ἲδια δύνη, παρασύρει σε μεγαλύτερο βαθμό καί τά παιδιά.
Ἂς πᾶμε λίγες  δεκαετίες πίσω, ξεκινώντας ἀπό τό οἰκονομικό.
Στήν περιοχή μας λειτουργοῦσαν τά μεταλλεῖα ἀλλά ἀπό τίς ἀρχές τῆς δεκαετίαε τοῦ 1970 , εἲχαμε  ἁλματώδη ξεκίνημα με τόν τουρισμό.
Αὐτό σημαίνει, καλά μεροκάματα καί ἂνοδο στό ἐπίπεδο τῆς ζωῆς μας.
Κτίζαμε σπίτια χωρίς να ὑποθηκευόμαστε  στίς τράπεζες διότι τήν οἰκοδομή δέν τήν ἐπιβάρυναν με φόρους ὃπως σήμερα.
Ἒτσι, συνέπεια αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἦταν να δημιουργοῦνται οἰκογένειες καί να γεννῶντα παιδιά .
Μέχρι τό τέλος τοῦ 2000 στό δημοτικό μας φοιτουσαν ἀπό 70 μέχρι 80 μαθητές, ενῶ στό νήπιο, σημαντικά μεγάλος ἀριθμός.
Τί συνέβη στήν συνέχεια ;
Στό θέμα τῆς οἰκονομίας ἂρχισαν τα πράγματα να στριμώγνουν καί ὂχι τυχαῖα...
Δέν εἶναι τυχαῖο ὃτι στά παλαιά ξενοδοχεῖα με τούς χαμηλῆς οἰκονομικῆς δυνατότητας πελάτες, εἲχαμε ἀξιοπρεπῆ μεροκάματα, δωρεάν μεταφορά, φαγητό, καλούς ὃρους ἐργασίας καί  μία διάχυσι πλούτου ἀπό τούς τουρίστες στήν εὐρύτερη περιοχή, ἐνῶ σήμερα, παρα τό γεγονός ὃτι μέσα ἀπό τήν "ἀνάπτυξι"μέ τήν ὁποία μᾶς ἒπριξαν οἱ κυβερνήσεις ἦρθαν κεφάλαια καί πλούσιοι, τά μεροκάματα ἒπεσαν στά ὃρια τῆς ἀθλιότητας τήν ὁποία αὐξάνουν οἱ κυβερνήσεις με τίς πονηρές φορομπηκτικές τους πρακτικές.
Καί ὃταν ὁ νέος δέν μπορεῖ να συντηρήσει τόν ἑαυτόν του, πῶς θα δημιουργήσει οἰκογενεια;
Καί  ἂν κάπου δημιουργήσει οἰκογένεια, πῶς θά κάνει παιδιά ;
Καί σκέφτεσαι, ἆραγε δέν τό ξερουν αὐτό οἱ κυβερνήσεις ; Πῶς ἀπαντοῦν λοιπόν;
Ναί. Οἱ κυβερνήσεις ἀπαντοῦν μέ νόμους φωτογραφικούς πού ξεχωρίζουν τόν Ἓλληνα ἀκόμη καί στά ἐπιδόματα... Διότι ἒχουν πάρει ἐντολή ἀπό τά πραγματικά τους ἀφεντικά να προωθήσουν τήν δῆθεν "πολυπολιτισμική" πονηρή σαχλότητα...
Τά περιουσιακά στοιχεῖα τοῦ καθ' ἑνός πού ἀποτελοῦν τον ἱδρῶτα τῆς ζωῆς του, τόν ἐπιβαρυνουν μέχρι ἐξοντώσεως διότι πέρα ἀπό τήν αἰσχρή φορολόγησι ἡ ὁποία δέν ἀνταποκρίνεται καθόλου στήν οἰκονομική ἀπόδοσι, στεροῦν τούς Ἓλληνες ἀπό τά κοινωνικά ἐπιδόματα τά ὁποία καταλήγουν σέ ξένες  χῶρες.
Ἐπειδή ἒχω τήν αἲσθησι ὃτι ζῶ σε μίας χαλασμένη κοινωνία ἡ ὁποία τά ἀνέχεται ὃλα αὐτά καί ἐνδόμυχα θα χαροῦν πολλοί γιά τό κακό τοῦ ἂλλου ἐπειδή βέβαια τό ἒπαθε γιατί δέν εἶχε τήν ...ἐξυπνάδα τους , θά ἀναφέρω προσωπικό μου παράδειγμα.
Τό ἓνα ἀπό τά τέσσερα παιδιά μου  πού κάνει σκληρές προσπάθειες να γατζωθεῖ στήν πατρίδα του, ἡμιαπασχολούμενος καί με μεγάλες δυσκολίες, συγκέντρωσε με τά "ἀντικειμενικά" ὑποτίθεται κριτήρια, εἰσόδημα λέει 3600 Εὐρω ! Τό ὃτι ἒμεινε στό πατρικό σπίτι, ἦταν "εἰσόδημα" .Τό ὃτι εἶχε στήν κατοχή του ἓνα παλιό μικρό αὐτοκίνητο πού τοῦ εἶχαν χαρίσει, ἦταν "εἰσόδημα"!  Καί ἀφοῦ σε ὃλο αὐτό τό "εἰσόδημα" τό κράτος εἶχε πάρει τό μεγαλύτερο μερίδιο μέσα ἀπό τήν κάθε ἀγορά, ἦρθε καί τοῦ εἶπε, χρωστᾶς καί 80 Εὐρώ φόρο εἰσοδήματος  !!!!!!!!!
Καί δέν φθάνει αὐτό. Ὃταν ἦταν μετανάστης, ἂφησε ἐδῶ τό μηχανάκι του στό ὁποῖο πλήρωνε τά τέλη κυκλοφορίας ἀλλά ὂχι ἀσφάλεια διότι τότε δέν εἶχε ψηφιστεῖ ὁ νόμος. Μοῦ ἒκανε μία ἐξουσιοδότησι να παραδώσω ἂδεια καί πυνακίδες ἡ ὁποία δέν ἒγινε ἀποδεκτή ἀπό τήν ἐφορία γιά κάποιους λόγους γραφειοκρατίας καί ὂχι οὐσίας.
Ἒτσι, κατασχέθηκαν ἀπό τόν λογαριασμο τῆς μητέραςτου, 250 Εὐρώ πρόστιμο !
Ἡ πολιτεία λοιπόν πού ἀντί γιά προῖκα δίνει πλούσια πρόστιμα στούς  νέους, εἶναι προστυχη πολιτεία!
Καί ὃσοι ἀντί να καταγγέλλουν αὐτές τίς προστυχιές  χύνουν κροκοδύλεια δάκρυα γιά τό ἂδειασμα τῶν σχολείων μας, εἶναι ἀνάξιο καί να τούς ἀναφέρεις.
Ἀλλά ἂς πᾶμε καί πάρα κάτω για να δοῦμε ὃτι τό πρᾶγμα ἒχει πολύ φαΐ...
Ἒχει σχέσι μέ τό ἲδιο τό σύστημα τῆς ἐθνικῆς ἀπαιδείας...
Σέ κάποιες ἐποχές γιά να μπεῖ κάποιος στήν μέση παιδεία, ἦταν σπουδαῖο γεγονός.
Τά γυμνάσια λειτουγοῦσαν μέσα ἀπό κανόνες πειθαρχίας καί ἢθελε ἡ τότε πολιτεία μέσα ἀπό αὐτήν, να προβάλλουν κοινωνικά πρότυπα.
Ἂν καί κάποια πράγματα εἶχαν ἀνάγκη ἀπό βελτιώσεις, ἦρθε ἡ μεγάλη ἐπανάστασις μέ τήν μεγάλη μαζικότητα, μέ τήν ὑποβάθμισι τῆς ποιότητας, μέ τά ξέκωλα καί τίς ψεύτικες ἐλευθερίες...
Ἐδῶ κορόϊδευαν τούς νέους καί τούς γονεῖς ὃτι μέ τήν κατάργησι τῆς σχολικῆς ποδιᾶς, τά ἂτομα ἐλευθερόνωνταν.
Δέν τούς εἶπαν ὃμως ὃτι ἡ μόδα σημαίνει σκλαβιά... Μέχρι πού ἂργισαν πολλοί  να το καταλαβαίνουν διότι σκισμένα βρακιά καί τσιγάρα, πέρα ἀπό τήν πραγματική σκλαβιά, ἐπιβαρυναν δραματικά καί τούς οἰκογενειακούς προϋπολογισμούς.
Ἀλλά τό κακό δέν σταμάτησε ἐδῶ. Οἱ σχολικοί χῶροι ἀντί να γίνουν χῶροι σκέψεων, προβληματισμῶν, προσαρμογῆς στά παραγωγικά δεδομένα τοῦ τόπου καί να προωθηθεῖ ἡ συμμετοχή τῶν νέων πάνω σέ ὃλα τά κοινωνικά δρώμενα, ἒγιναν χῶροι ἐκμεταλλεύσεων τῶν παιδιῶν τά ὁποία ἒζησαν καί ζοῦν φρικτά ψέματα, ταλαιπωρίες καί ἂπιαστα ὂνειρα.
Θά παιδευτεῖ ὁ νέος μέ φροντιστήρια, ἂσκοπα μαθήματα, να μπεῖ σε μία κορεσμενη σχολή ἢ σέ μία ἀπό τήν πληθώρα τῶν φύρδην μείγδην, γιά νά πάρει ἓνα χαρτί διοίκησι ἐπιχειρήσεων γιά παάδειγμα καί στό τέλος με ὃλα αὐτά τά χαρτιά, νά γίνει ἓνας καλός καί ὑπάκουος σερβιτόρος πού θά βγάζει τόσα ὃσα με δυσκολία ἀρκοῦν γιά να συντηρήσει τόν ἑαυτόν του καί το μηχανάκι του...
Ὃλα αὐτά λοιπόν εἶναι τά βασικά αἲτια πού κλείνουν τά σχολεῖα μας !
Καί τίποτε δέν εἶναι τυχαῖο. Οὒτε οἱ σχεδιασμοί, οὒτε ἡ βλακεία ἢ ἡ ἀφέλεια αὐτῶν πού χειροκροτοῦν τό πλῆθος τῶν ἑνωμένων μέσα ἀπό τις παρατάξεις σχεδιαστῶν...
Ὃλοι αὐτοί, μαζί μέ τήν προγραμματισμένη μέσα ἀπό τήν ρηχότητα τοῦ ἀποδέκτη βλακεία,  ἑτοιμάζουν καί  τούς χώρους καί γιά τίς ὁρδές τῶν νέων ἐποίκων πού μᾶς ἀποστέλλονται...
Τό κατάλαβες φίλε πού τά ξέρεις ὃλα ;..
Το νηπιαγωγεῖο τοῦ χωριοῦ σου δέν ἒκλεισε... Ἁπλῶς ἑτοιμάζεται να κάνει ἀνακαίνησι καί να ὑποδεχτεῖ νέους, εἰσαγόμενους μαθητές ...

Ἓνας χῶρος με ἰδιαίτερη κοινή σημασία...

Ὃποιος ἒχει τήν περιέργεια να δεῖ  τί κοινό ἒχει μ'αὐτόν τόν χῶρο, πατάει   το βελάκι ἐδῶ...

Μία γιορτή που τιμᾶ ἰδιαίτερα ὁ λαός μας...

Τιμήσαμε σήμερα τόν τοσο ἀγαπητό ἃγιο τῆς Χριστιανοσύνης. Τόν Ἃγιο Φανούριο.
Εἶναι φωτογραφία ἀπό ἓνα ταπεινό καί γεμᾶτο Ἑλλάδα ἐκκλησάκι στό Κρανίδι, ἀφιερωμένο στόν ἒν λόγωἋγιο.
Οἱ ἂνθρωποι ὃταν χάνουν τόν δρόμο τῆς ζωῆς των ἢ ὃταν χάνουν πολύτιμα ἀντικείμενα, ἐπικαλοῦνται τό ὂνομά του καί τήν βοήθειά του τήν ὁποία σύμφωνα με τήν πίστι τους αὐτός τούς τά φανερώνει.
Στά ἀρχαία χρόνια, οἱ θεοί εἶχαν ἀνάλογες ἰδιότητες.
Διαβαζα στήν Ὁδύσσεια γιά τόν γέροντα θαλασσινό πού κατοικοῦσε στά βάθη τῆς θάλασσας τόν ὁποῖο ἐπικαλέστηκε ὁ Ὁδυσσέας σε κάποια τρικυμία καί ἒλαβε τήν βοήθειά του .
Τό ἲδιο ὃπως οἱ σύγχρονοι θαλασσινοί ἐπικαλοῦνται τόν Ἃγιο Νικόλα καί λαμβάνουν τήν βοήθειά του.
Βέβαια ἡ σύγχρονη "κουλτοῦρα" πού ἒχει διασφαλίσει τήν ἐπιβίωσί της πάνω στίς θυσίες τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ἀντί να σέβεται τήν πίστι τους ὃλα αὐτά τά λοιδωρεῖ !
Ἐμεῖς οἱ παρακατιανοί, ἂς κρατήσουμε τίς ἰδιότητες πού παραμένουν οἱ ἲδιες ἀπό τά ἀρχαία χρόνια καί ἂς μήν μᾶς βασανίζει ποιός εἶναι ὁ Θεός τῆς ἀλήθειας...
Εἶναι αὐτός πού ἐκφραζεται ποιο τέλεια μέσα ἀπό τίς ψυχές μας.
Ἂς σκεφτοῦμε , τώρα τόν δεκαπενταύγουστο πού βγαίνουν τά φιδάκια τῆς Παναγίας στό νησί τῆς Κεφαλονιᾶς, τά ἲδια φιδάκια πού κοσμοῦσαν τήν ἀσπίδα καί τά ροῦχα τῆς Ἀθηνᾶς.
Ὁ Ὁδυσσέας, ἒνοιωθε τήν Θεά να τόν βοηθᾶ παντοῦ ! Αὐτή βοήθησε τον γυιό του τόν Λαέρτη στό ταξίδι πού ἒκανε στήν Πύλο καί στήν Σπάρτη γιά να μάθει γιά τόν πατέρα του. 
Οἱ ἁγωνιστές τῆς Ἀλβανίας, ἒνοιωθαν τήν ἀνάσα τῆς Παναγίας. 
Καί ὃλα αὐτά ὂχι γιά νά ἐφησυχάζουμε ἀπέναντι στίς ἐπίσημες γραμμές τῆς σημερινῆς ἐκκλησίας πού ὑπνώττει τούς πιστούς με τήν ἰδέα ὃτι οἱ Ἃγιοι θά δώσουν λύσεις στά τεράστια καί ἐξωφρενικά ἂδικα προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει ὁ λαός μας!!!
Λύσεις θά δώσει ἡ μοναδική ἀρχή πού ἒλεγαν οἱ παλαιοί :
Δηλαδή, σύν Ἀθηνᾶ καί χεῖρα κίνει...