Ἂδειασε σήμερα το χωριό κατα δύο μονάδες.
Ἒφυγε ο μπαρμπα Χρῆστος ὁ Δεστές στα 86 του.
Παλιός ἀγωνιστής τῆς ζωῆς στούς πολέμους καί στήν βιοπάλη .
Πολέμησε στήν Κορέα αὐτά τα δύσκολα χρόνια που άκολούθησαν την γενιά τῶν μαχητῶν τῆς Ἀλβανίας ἡ ὁποία σχεδόν ὃλη ἒχει φύγει ἀπό την ζωή .
Ἒφυγε ἀπρόσμενα καί ὁ Λευτέρης !
Γενημένος το 1941, στα χρόνια τῆς κατοχῆς .
Ἡ παρουσία τού Λευτέρη, ἦταν δεμένη με ὃλα τα κοινωνικά γεγονότα τῶν συγχωριανῶν του. Μέ τίς χαρές καί τίς λύπες.
Θυμᾶμαι τα παλιά μας γλέντια στό σπίτι τοῦ Μάκη τοῦ Φουντούλη. Τότε δηλαδή που ἀποτελούσαμε τήν ἐπαναστατημένη γενιά τῆς ἐποχῆς .
Ἐγώ εἶχα το πικάπ, σπάνιο ὂργανο τότε . Θα τό εἶχε κάποιος ναυτικός καί κανένα μοναχοπαίδι σάν κι έμένα ...
Ἀφοῦ πείναμε, χορεύαμε, στόν τέλος καταλήγαμε σάν τό πανηγῦρι τού Αη Γιάννη ...
Δηλαδή, πόλεμος ἐναντίον πάντων καί ἀλλήλων...
Ὁ ξάδελφός μου ὁ Σταμάτης ἒβαζε ὡς στόχο να γκρεμίσει τον τεῖχο με το κεφάλι ...
Ὁ Λευτέρης εἶχε τήν τάσι να ἰσοπεδώνει τά πάντα καί να ἀγορεύει στολίζοντας με κοσμητικά τήν παρέα...
Γινόταν χαλασμός στήν γειτόνια ! Ξυπνοῦσαν ὃλοι και μᾶς στόλιζαν με βρισιές τίς ὁποῖες θεωρούσαμε καλοδεχούμενες...
Ἀχώριστη παρέα ἦταν ὁ Κώστας ὁ Μπόλμπος μαζί με τον Ἀντώνη τόν Μπάρδη . Οἱ δύο αύτοί έκλεκτοί φίλοι, δυστυχῶς μᾶς ἒφυγαν νωρίς !
Αὐτοί δέν ἒβγαζαν λαλιά . Μᾶλλον τό κλῖμα τούς ὠθοῦσε σέ πνευματική ἀνάτασι καί μυστικές προσευχές πρός τούς άθανάτους...
Στήν παρέα μας ἦταν πάντα ὁ Πέτρος ὁ Κοτσοβός πού κι΄αὐτός ἂφησε νωρίς αὐτόν τόν σκιώδη κόσμο μας .
Ἦταν ὁ Χαρμπῆς, ὁ Σοφός, ὁ Αντρέας ο δάσκαλος, ὁ Γιῶργος ὁ Μίζης ὁ πρεσβύτερος . Μᾶς ἀκολουθοῦσαν καί διάφοροι πιτσιρικᾶδες τῆς ἐποχῆς .
Εἲμαστε δηλαδή ἡ νεολαία τῆς ἐποχῆς πού πετοῦσε στα σύνεφα καί που νόμιζε ὃτι εἶχε τόν κόσμο στα πόδια της .
Ἡ νεολαία πού μαδᾶ άπό πούπουλα και που σήμερα βλέπει να ἒχει χάσει ἂλλο ἓνα ἀπό τα φτερά της!
Ἒφυγε ο μπαρμπα Χρῆστος ὁ Δεστές στα 86 του.
Παλιός ἀγωνιστής τῆς ζωῆς στούς πολέμους καί στήν βιοπάλη .
Πολέμησε στήν Κορέα αὐτά τα δύσκολα χρόνια που άκολούθησαν την γενιά τῶν μαχητῶν τῆς Ἀλβανίας ἡ ὁποία σχεδόν ὃλη ἒχει φύγει ἀπό την ζωή .
Ἒφυγε ἀπρόσμενα καί ὁ Λευτέρης !
Γενημένος το 1941, στα χρόνια τῆς κατοχῆς .
Ἡ παρουσία τού Λευτέρη, ἦταν δεμένη με ὃλα τα κοινωνικά γεγονότα τῶν συγχωριανῶν του. Μέ τίς χαρές καί τίς λύπες.
Θυμᾶμαι τα παλιά μας γλέντια στό σπίτι τοῦ Μάκη τοῦ Φουντούλη. Τότε δηλαδή που ἀποτελούσαμε τήν ἐπαναστατημένη γενιά τῆς ἐποχῆς .
Ἐγώ εἶχα το πικάπ, σπάνιο ὂργανο τότε . Θα τό εἶχε κάποιος ναυτικός καί κανένα μοναχοπαίδι σάν κι έμένα ...
Ἀφοῦ πείναμε, χορεύαμε, στόν τέλος καταλήγαμε σάν τό πανηγῦρι τού Αη Γιάννη ...
Δηλαδή, πόλεμος ἐναντίον πάντων καί ἀλλήλων...
Ὁ ξάδελφός μου ὁ Σταμάτης ἒβαζε ὡς στόχο να γκρεμίσει τον τεῖχο με το κεφάλι ...
Ὁ Λευτέρης εἶχε τήν τάσι να ἰσοπεδώνει τά πάντα καί να ἀγορεύει στολίζοντας με κοσμητικά τήν παρέα...
Γινόταν χαλασμός στήν γειτόνια ! Ξυπνοῦσαν ὃλοι και μᾶς στόλιζαν με βρισιές τίς ὁποῖες θεωρούσαμε καλοδεχούμενες...
Ἀχώριστη παρέα ἦταν ὁ Κώστας ὁ Μπόλμπος μαζί με τον Ἀντώνη τόν Μπάρδη . Οἱ δύο αύτοί έκλεκτοί φίλοι, δυστυχῶς μᾶς ἒφυγαν νωρίς !
Αὐτοί δέν ἒβγαζαν λαλιά . Μᾶλλον τό κλῖμα τούς ὠθοῦσε σέ πνευματική ἀνάτασι καί μυστικές προσευχές πρός τούς άθανάτους...
Στήν παρέα μας ἦταν πάντα ὁ Πέτρος ὁ Κοτσοβός πού κι΄αὐτός ἂφησε νωρίς αὐτόν τόν σκιώδη κόσμο μας .
Ἦταν ὁ Χαρμπῆς, ὁ Σοφός, ὁ Αντρέας ο δάσκαλος, ὁ Γιῶργος ὁ Μίζης ὁ πρεσβύτερος . Μᾶς ἀκολουθοῦσαν καί διάφοροι πιτσιρικᾶδες τῆς ἐποχῆς .
Εἲμαστε δηλαδή ἡ νεολαία τῆς ἐποχῆς πού πετοῦσε στα σύνεφα καί που νόμιζε ὃτι εἶχε τόν κόσμο στα πόδια της .
Ἡ νεολαία πού μαδᾶ άπό πούπουλα και που σήμερα βλέπει να ἒχει χάσει ἂλλο ἓνα ἀπό τα φτερά της!
