28η Οκτωβρίου 2022

Απλά, λιτά καί με πνεύμα πατριωτισμού, τιμήσαμε τήν ημέρα !!!

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους, χωρίς λόγια καί εξάρσεις ...

            Βίντεο από τήν παρέλασι.        

H δασκάλα εκφωνεί τόν πανηγυρικό τής ημέρας

Έναρξις τής τελετής με την επιμνημόσυνο δέησι από τόν πατέρα Ιερόθεο.

Ο εκπρόσωπος τού δήμου καταθέτει στεφάνι.

Η εκπρόσωπος τής κοινότητας.

Τά παιδάκια καταθέτουν για το δημοτικό καί το νήπιο, ενώ στην συνέχεια απαγγέλουν 

Στεφάνι για την ομάδα, για τούς ήρωες τής Κύπρου για τον πολιτιστικό σύλλογο .

Ενός λεπτού σιγή .

H γατούλα τής Στρούγκα καί στο βάθος εξερευνήσεις...

Η γατούλα τήςΣτρουγκα 

Πόγραδετς

Ναός Αναστάσεως Τιράνων 

Κεντρική πλατεία Τίρανα

Οι ουρανοξύστες 

Ναός Αναστάσεως Κορυτσάς

 Κάνουμε ταξίδι αναψυχής σε δύο γειτονικές χώρες. Αλβανία καί Σκόπια . Μέσα από αυτό, έχουμε τήν ευκαιρία να προσλάβουμε ζωτικά μηνύματα τα οποία μεταφέρουμε καί στούς φίλους μας.

Ξεκινήσαμε μία μεγάλη ομάδα μασκαφορεμμένων με λεωφορείο καί φθάσαμε σε δύο χώρες ό,που δεν βρήκαμε μάσκα ούτε για δείγμα...

Τί βρήκαμε; Νόστιμα φαγητά, ελεύθερους ανθρώπους, καθαριότητα, μικρότερες τιμές .

Πρώτη ημέρα στό Πογραδετς τής Αλβανίας, το οποίο βρίσκεται στήν Νοτιοδυτική περιοχή τής λίμνης Οχρίδα. Εκεί μάς περίμεναν σ΄ένα υπέροχο ξενοδοχείο, καθαρότατο και πλούσιο φαγητό!

Εδώ αφού φάγαμε και είπιαμε, εφαρμόσαμε μετά τήν συνήθεια πού ξεκινά από τους Ομηρικούς χρόνους, δηλαδή τήν ορχηστία, “τουτέστιν” συμφωνα με την λογια έκφρασι τού παλιού κινηματογραφικού έργου μέ τήν Μάρθα Καραγιάννη, τον χορό…

Χορέψαμε λοιπόν αρκετοί στήν πλατεία, μαζί με τήν ντόπια νεολαία, ως εκπρόσωποι πού διανύουν τα εφηβικά βήματα τής τρίτης ηλικίας…

Εμείς απλά για να ξεδώσουμε για τα δικά μας, ενώ ό ντόπιος για να ξεχνά ότι τό καύσιμο κίνησης πήγε 2,40 με μέσο μισθό τά 300 ευρά...

Γι' αυτό, δέν είδαμε καί τόση ζωντάνια στά μαγαζιά.

Είδαμε όμως εικόνες όμορφες από τό παρελθόν μας, τότε πού μπορούσε ο κάθε φτωχός να στήσει έναν πάγκο γιά να πουλά λίγες πραγμάτιες χωρίς να κινδυνεύει να πάει φυλακή όπως εδώ πήγε η καθε γριούλα πού πωλούσε λίγα χόρτα και χάλαγε τήν οικονομία τών μεγάλων ατιμώρητων "ιδεολογων" αρπακτικών ...φτωχαίνοντας το υπερταμείο τής πάντα αδικημένης και “γενναιόδωρης” Γερμανίας...

Δεν είδαμε μεγάλη κίνησι στούς δρόμους, ούτε συναντήσαμε οδικό συνωστισμό. Βλέπεις οι τιμές τών καυσίμων, δέν επιτρέπουν τίποτα το περιττό...

Δεύτερη μέρα, κάνουμε επίσκεψι στήν Ανατολική παραλία τής Οχρίδας πού υπάγεται στο κράτος τών Σκοπίων .

Εκεί, συναντήσαμε πρώτα τον παλαιό Βυζαντινό ναό τού Οσίου Ναούμ, γεμάτο παλαιές Ελληνικές επιγραφές στούς τοίχους καί στίς εικόνες οι οποίες είχαν χρώμα απόλυτα Ελληνικό, σέ αντίθεση με τούς έξω χώρους πού δέν υπήρχε ούτε μία επιγραφή στήν Ελληνική γλώσσα !!!

Θά αποτελούσε αυτό αίσθημα συμπάθειας καί καλής γειτονίας, ευχαριστήριο μήνυμα γιά τήν μεγάλη προσφορά πού τούς κάναμε με τό όνομα μετά από απαίτηση "συμμάχων" καί "εταίρων" να γίνουμε πιστές ...εταίρες τους !!!

Επισκεφτήκαμε στήν συνέχεια τήν πανέμορφη πόλι Στρούγκα, με ωραία κτήρια, πανέμορφες πλατείες καί ένα μεγάλο ποτάμι το οποίο ξεκινούσε από τήν λίμνη διασχίζοντας τήν πολι καί προσφέροντας γραφικές απολαύσεις με κάποιο ποτό ή φαγητό στά αναπαυτικά καθίσματα τα οποία καλύπτουν τις δύο όχθες.

Βλέπεις λοιπόν ότι μέσα από μια εξόρμησι δεν προβάλλουν μόνον απλές εικόνες με τοπία, αλλά η ψυχή βρίσκει ευκαιρία καί γιά πάρα πέρα...

Θα αποκρυπτογραφήσει τοπία, ανθρώπους, τήν ποιότητα τους μέσα απο τίς σχέσεις τους με τα ζώα...

Για παράδειγμα οι Σκοπιανοί αγαπούν τα ζώα. Αυτό φάνηκε σε μια όμορφη γατούλα πού πήρε λυπημένη πόζα για να τήν φωτογραφήσω δίπλα στό ποτάμι... Ήθελε μάλλον να μού κάνει παράπονο πού εμείς οι Έλληνες αμφισβητούμε ότι τα αφεντικά της κατάγονται από τόν Αλέξανδρο ... Κάτι ανάλογο που είχε πράξει η παλιά γοργόνα, αλλά εδώ, ήρεμα καί λυπημένα, χωρίς να απειλεί να μάς πνίξει…

Ανάλογα με την συμπαθή γατούλα, ένοιωσα κάτι σαν βαθιά συμπάθεια καί θαυμασμό απο την σερβιτόρα μόλις έμαθε ότι είμαστε από την Ελλάδα !

Μ’αυτά τά λίγα αφήνουμε τα ωραία τοπία και επιστρέφουμε στήν βάσι μας.

Τήν επόμενη, ξεκινούμε γιά Τίρανα τήν πρωτεύουσα, μία πόλι ενός εκατομμυρίου κατοίκων, μέ καθαρά κτήρια, ειδικά αυτά τής παιδείας που τα χαιρόσουν γιά τήν καθαριότητά τους.

Αυτή εκφράζει και εσωτερική καθαριότητα, τάξι, πραγματική πρόοδο, πειθαρχία ! (Πειθαρχώ =

σέβομαι τήν ηθική τάξι, τίς αρχές οι οποίες είναι υπεράνω αρχόντων οι οποίοι οφείλουν επίσης να τίς σέβονται...)

Μέσα από αυτή την πρακτική, οι άρχοντες δέν μπορούν εύκολα να διαιωνίζουν τήν τυραννία τους με αποτέλεσμα να έχουμε εναλλαγές σε πρόσωπα και μεγαλύτερες ελπίδες να προκύψει τό θαύμα που προσδοκά κάθε κοινωνία ώστε να βρει τον εκλεκτό που πάντα αποτελεί σπάνιο είδος...

Η πόλις εδώ, ως σύνολο, έχει προδιαγραφές γιά λιγότερο πληθυσμό, πράγμα που δέν το νοιώθεις εύκολα μέ τήν οικονομική κρίσι, αλλά πολύ δραματικότερα δέν το νοιώθουν κάποιοι που αποφάσισαν να γεμίσουν τήν πρωτεύουσα με ουρανοξύστες τέρατα οι οποίοι θα καταστρέψουν αύριο και στήν συνέχεια θα αυτοκαταστραφούν...

Διότι οι δρόμοι δέν αποτελούν λεωφόρους φτιαγμένες να εξυπηρετούν τα ανάλογα πλήθη...

Αυτό όμως αποτελεί ψηλά γράμματα γι αυτούς που σχεδιάζουν και ψηλότερα για τήν Αλβανή πού μόλις άκουσε Ελληνικά, έτρεξε να μάς ανοίξει τήν καρδιά της !

Από πού έρχεστε;

Από κεί.. Το ξερω το μέρος, μού λείπει η Ελλάδα και δυστυχώς έφυγα γιατί εδώ έχω τά παιδιά μου που μέ χρειάζονται...

Στήν πλατεία τών Τιράνων, ο ναός τής Αναστάσεως αποτελεί ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό οικοδόμημα !

Μέσα καί έξω. Οι εικόνες του μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο, έχουν μορφή πραγματικής Αναστάσεως με έννοια συμβολική ...

Πάρα πέρα, στό μέσο τής πλατείας με τα συντριβάνια υπάρχει μεγάλο κέντρο που λειτουργεί ως εστιατόριο και καφέ, μέ άψογη εξυπηρέτησι και τιμές λαϊκές.

Δέν υπήρξε κανένα πρόβλημα να βρει χώρο και να σταθμεύσει το λεωφορείο μας.

Έτσι πήραμε εύκολα τόν δρόμο τής επιστροφής πρός το Πογραδετς, στήν δυτική παραλία τής Οχρίδας, μια λίμνη πού ελέγχεται η παραγωγή της από τά δύο όμορα κράτη, χωρίς αυτές τίς πονηρές ευρωπαϊκές παρεμβάσεις πού σε ελέγχουν καταστροφικά γιά το καλό σου...

Πού να καταλάβει ο ξεναγός από τέτοια πράγματα, όταν λίγο πολύ τού έχουν επιβάλλει το πνεύμα τής ελπιδας γιά Ευρώπη ... (Ίσως ατομικά να το ξέρει…)

Ευρώπη αγαπητέ φίλε, είναι η πραγματική παιδεία και μόνον… Όχι αυτή τού διχαστικού κομματικού λαϊκισμού, αλλά αυτή τής πειθαρχίας, τής έρευνας, τής εργασίας, τού σεβασμού !

Αλλά μέσα από τά λόγια τού ξεναγού, καταλαβαίνεις πιά είναι η πολιτική τής χώρας απέναντι στην χώρα πού στήριξε τήν οικονομία της...

Όχι βέβαια ότι η Ελλάδα τό έκανε απο ανάγκη όπως διαδίδει η ντόπια επαγγελματική μας “κουλτούρα” μαζί με λίγους θεωρώ αχάριστους ή συμπλεγματικούς πού ανταποδίδουν κάποιο μπούλινγκ το οποίο δέχτηκαν από άλλους συμπλεγματικούς... Στο παζάρι τής αγοράς υπάρχουν τεράστιες προσφορές...

Το έκανε διότι μέσα στήν ψυχή του ένοιωθε μια συμπάθεια απέναντι στόν κατατρεγμένο από το καθεστώς λαό, ο οποίος υπέστη τα πάνδεινα και ο οποίος έχει βαριά καταπιεσμένες κοινές μ΄εμάς ρίζες!

Εδώ, θα συναντήσεις κάθε είδους άνθρωπο, ανάλογα με τον χαρακτήρα του.

Θα δείς τόν προκλητικό που αμφισβητεί τήν χώρα μας, καθώς και αυτόν πού συναντήσαμε στά σύνορα καί πού ομολογούσε ότι εγώ, έχω δύο μανάδες. Μία πού μέ γέννησε καί η Ελλάδα πού με μεγάλωσε !

Δέν θα σταθώ στίς λιγες ανακρίβειες που προκάλεσαν μικροδυσφορίες με τον ξεναγό.

Θα σταθώ στά υπέρ με την αναγνώρισι τών αρχαίων Ελληνικών πόλεων στά δυτικά παράλια.

Η λογική από κει καί πέρα λέει,τόσοι Ελληνικοί πληθυσμοί χάθηκαν διά μαγείας μέσα στο διάβα τής ιστορίας;..

Οι Τούρκοι ξεναγοί, είναι υποχρεωμένοι από το κράτος τους να βαπτίζουν τά πάντα Ρωμαϊκά στήν σημερινή Τουρκία !

Γιατί άραγε ;

Διότι το αίμα πού κυκλοφορεί στις φλέβες πολλών Τούρκων είναι σαν τίς εικόνες τής Αγιά Σοφιάς... Αν πέσουν οι σοβάδες πού τίς κάλυψαν, θα φανεί η Αίγλη τών μωσαϊκών τους τών οποίων τήν λάμψι δέν θα αντέξουν οι διαιωνιστές τής βαρβαρότητας...

Κάτι ανάλογο καί στήν Αλβανία...

Μέσα από τίς σύγχρονες μεθόδους θα αποκαλυφτεί ότι συμβαίνει τό αντίθετο από αυτό που προβάλλεται ενώ ο εθνικός τους ήρωας θα χάσει τον μύθο καί θα αποκατασταθεί στο πραγματικό του βάθρο και το οποίο θα ενώνει, δεν θα διαχωρίζει...

Αυτή είναι μια βασική αρχή πού χαρακτηρίζει τήν ανθρώπινη ιστορία καί πού έχει σχέσι καί με τους ελέφαντες...

Ο ελέφαντας που σκλαβώθηκε, βοηθά να σκλαβωθούν καί άλλοι ελέφαντες...

Αυτός πού σκλαβώθηκε με οποιαδήποτε ανταλλάγματα στο μεγάλο αφέντη, έγινε καί ο πιό σκληρός απέναντι στούς ελέφαντες πού προτίμησαν τήν ελευθερία τους...

Καί αφήνουμε όλα αυτά, σκέψεις καί συναισθήματα για να επικεντρωθούμε στην πόλι πού κτυπά σε μεγάλο βαθμό η καδιά του Ελληνισμού καί τήν οποία επισκεφτήκαμε τήν τελευταία ημέρα.

Πρόκειται γιά τήν Κορυτσά...

Κι εδώ, ό μεγάλος ορθόδοξος ναός τής Αναστάσεως, δεσπόζει στήν μεγάλη πλατεία !

Ένας ναός γεμάτος Ελλάδα πού έρχεται σέ αντίθεσι με τόν περίγυρο...

Σ΄αυτόν, δεν πρέπει να υπάρχουν στοιχεία πού θυμίζουν Ελλάδα !

Στο κεντρικό ξενοδοχείο, θα δεις πολλές σημαίες, εκτός από Ελληνική !

Στήν κεντρική πλατεία υπάρχει μεγάλη επιγραφή στήν Αλβανική και Αγγλική πού λέει ότι εδώ ήταν ορθόδοξος ναός πού γκρεμίστηκε για γίνει δημόσιο κτήριο, αλλά όχι στήν Ελληνική ! (Τι χρειάζεται άραγε εδώ η Αγγλική ;...)

Πάρα πέρα στό θέατρο, η επιγραφή στήν Αλβανική και στήν Σλάβικη πού κάποιοι υποτελείς δέχτηκαν ως "Μακεδονική" αλλά όχι στήν Ελληνική ...(Σκέψου να ξύπναγε σήμερα ο Αλέξανδρος και να μάθαινε ότι μιλούσε αυτή τήν γλώσσα που τού επέβαλαν κάποιοι νεοραγιάδες!!!...)

Δέν είναι ωραίο βέβαια να κάνεις τον επίλογο αυτής τής σύντομης ιστορίας μέσα από μία πίκρα...

Διότι από κάποια γωνιά αυτής τής γής, βγήκε ενα ζωντανό μήνυμα πού μάς έκανε να δακρύσουμε όσοι το ζήσαμε...

Ήταν τό μήνυμα αυτό η ιερή φλόγα πού έκρυψε στόν νάρθηκα ο Προμυθεας καί τό οποίο έστειλε στούς ανθρώπους με κόστος τά δεσμά του στόν Καύκασο μέχρι να έρθει καί νά τον απελευθερώσει ο Ηρακλής...

Ο Θεός αυτός ζει τήν καθημερινή σταύρωσι, ενώ ο Ηρακλής αναμένεται να καθαρίσει τούς Στάβλους τού Αυγείου καί να συνεχίσει μέ το λύσιμο τών δεσμών...

Δέν μπορεί να είναι η εκδρομή μας τραγουδάκια με την θεία Λένα, αλλά βαθύτερες σκέψεις, προβληματισμοί, ξεσπάσματα, αγωνίες, ισορροπίες στήν συνέχεια με χορούς καί τραγούδια …

Όλα αυτά μας βομβαρδίζουν και εμπνέουν με σκοπό να πλουτίσουν τον διάβα τής ζωής μας όπως ακριβώς έπραξε και ο αρχαίος μας ποιητής ο οποίος δόξασε αυτόν που είδε πολλών ανθρώπων τις πόλεις και γνώρισε την ψυχή τους....

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Y.Γ. Οφείλουμε πέρα από τον συμπαθή ξεναγό, να ευχαριστήσουμε τον Θανάση πού διοργάνωσε τήν εξόρμησι καθώς και τους δύο ακάματους οδηγους τού πρακτορείου Ζαφείρης που μάς οδήγησαν με ασφάλεια !!!

Ἂλλη μία λαμπρή ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου !

Διακόσια καί ἓνα χρόνια ἀπό τήν ἐπανάστασι τοῦ 1821 ! 

Μία θαυμάσια λαμπρή ἡμέρα πραγματικά ἀνοιξιάτικη καί γεμάτη ζωντάνια σέ ὃλη τήν ὑφήλιο ὃ,που ὑπάρχουν Ἓλληνες ! 

Γιά να μήν ξεχνᾶμε τά παλιά, ἒχουμε καί μία φωτογραφία ἀπό παλιά παρέλασι στό Κρανίδι ! 

Ἒτος 1962 !

Ἲδιος παλμός, ἲδια ζωντάνια, ἲδια ἀνοιξιάτικη ἡμέρα ! 

Ὁ τρίτος στήν σειρά με τήν στολή εἶναι ὁ ὑποφαινόμενος πού φοροῦσε τήν φουστανέλα τοῦ Μπάρμπα Γιάννη τοῦ Τσουλῆ ὃπως τόν ἒλεγαν,  ἀπό τό Λουκαΐτη !

 

Ἡ Ἀφροδίτη ξαναχτύπησε ...

 Γι'αὐτό ἂς μήν ἀπελπιζώμαστε... Δέν θά σβήσει τό χωριό ! Οἱ νέοι θα κάνουν τόν κῦκλο τῆς περιπέτειας σύμφωνα με τά ἱστορικά μας πρότυπα ...

Αὐτά δηλαδή πού ἀπέβαλαν ἀπό τό συστημα τῆς "παιδείας" μας γιά να μᾶς κάνουν καταναλωτές κάθε εἲδους μολυσμένης τροφῆς... Σωματικῆς καί ψυχικῆς ...

Τό πρότυπο τού παλιού ανθρώπου ἦταν ο ταξιδευτής. Αὐτός πού περιπλανήθηκε σε μακρινές κοινωνίες ανθρώπων, πού εἶδε καί ἒζησε πολλά, πού στό τέλος γυρισε πλούσιος ἀπό ἐμπειρίες στήν πατριδα του.

Τά ὑπόλοιπα στόν πάρα κάτω σύνδεσμο...

ἐδῶ

Ἃγιος Βλάσιος .

 Ἦταν παλιό προσκυνητάρι πού κτίστηκε περίπου τό 1962 ἀπό τούς ἐργάτες τῶν μεταλλείων στήν διασταύρωσι ἀπό τήν ὁποία περνοῦσαν κάθε πρωΐ γιά νά πάνε με τά πόδια στήν ἐργασία τους. 

Εἶχαν γίνει τότε πολλά ἀτυχήματα καί ἡ εὐσέβεια τοῦ λαοῦ στήριξε τίς ἐλπίδες της στόν Ἃγιο Βλάσιο, τόν ὁποίο κήρυξε προστάτη του.

Πρόκειται γιά τὀν Μικρασιάτη Ἃγιο πού ἒζησε καί μαρτύρησε τόν 4ον αἰῶνα καί τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη τιμᾶται τήν 11ην Φεβρουαρίου.

Σήμερα γιορτάστηκε ἡ ἀνακαίνησις τοῦ οἰκίσκου καί τιμήθηκε ἀπό τούς κατοίκους τοῦ χωριοῦ μαζί με τόν δήμαρχο καί μέλη τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου. 

Ὁ Ρήγας βέβαια ὃπως πάντα πρωταγωνιστής τῆς παραδοσιακῆς ἀρχιτεκτονικῆς !

Τά μέλη τοῦ συλλόγου, μέ εὐγενεῖς κατοίκους τοῦ χωριοῦ, προσέφεραν μαζί με τούς ἂρτους, ἀφθονία ἀπό γλυκά καί ποτά ! 

Γενικά, μία χαρούμενη ἀνοιξιάτικη ἡμέρα στα μέσα τοῦ Φλεβάρη !

Ἂς ἒχουμε τήν ὑγεία ταῖς πρεσβεῖαις τοῦ Ἁγίου καί να γιορτάσουμε καί τόν ἑπόμενο χρόνο !

Ἡ Ἀφροδίτη γράφει συγκινημένη μέ τήν ἐπικαιρότητα...

 

Ο παππούς μου ο Δημήτρης και μια ιστορία από τον πόλεμο

Σήμερα το πρωί ήρθε στο email μου από τον πατέρα μου ένα δώρο ανεκτίμητης αξίας. Ένα ηχητικό ντοκουμέντο, με τη φωνή του παππού μου του Δημήτρη, να περιγράφει τη ζωή του στο μέτωπο κατά την διάρκεια του πολέμου του 1940. Ο παππούς εξιστορεί όλα όσα έζησε στην Αλβανία με απόλυτη διαύγεια και τέτοια απλότητα σαν να περιγράφει την υπόθεση μιας ταινίας που έχει δει. Η ηχογράφηση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και όπως είναι λογικό έχει υποστεί διάφορες φθορές και αλλοιώσεις με το πέρασμα των χρόνων.

Πατώντας το play τα αυτιά μου υποδέχτηκαν την γνώριμη φωνή του μετά από περίπου 20 χρόνια προκαλώντας μου έντονη συγκίνηση. Ξεκινάει λοιπόν την αφήγηση περιγράφοντας την διάβαση μέσα από ένα μεγάλο ποτάμι -πλάτους εκατό περίπου μέτρων- στην Ήπειρο, μέσα στον χειμώνα σε ένα τοπίο γεμάτο χιόνια. Ο αρχηγός προκειμένου να εμψυχώσει τους στρατιώτες και να δώσει το καλό παράδειγμα έπεσε πρώτος στο παγωμένο ποτάμι, αφήνοντας τον ιπποκόμο του να το διασχίσει πάνω στο άλογο! Οι στρατιώτες ακολούθησαν και κρατημένοι από σχοινί για να μην τούς παρασύρει το ρεύμα, έφθασαν στην άλλη άκρη τού ποταμού. Ο παππούς μου βγαίνοντας από το ποτάμι προσπαθούσε πάση θυσία να στεγνώσει τα ρούχα του. Μπορούσε λέει να αντέξει όλες τις κακουχίες αλλά δεν είχε χειρότερο από το να τον βρει ή νύχτα με βρεγμένα ρούχα.

Λίγες μέρες μετά το πέρασμα του ποταμού ο παππούς αρρώστησε και σήκωσε πυρετό. Περπατούσε μερόνυχτα μέσα στο κρύο νηστικός -9 μέρες χωρίς φαγητό - και με πυρετό. Δεν έφταναν όλα αυτά έχασε και το μουλάρι του. Αποφάσισε λοιπόν να απομακρυνθεί από τους υπόλοιπους για να πάει να το βρει. Βρισκόταν στην περιοχή τής Χειμάρρας . Περπατώντας μέσα στο δάσος έφτασε σε ένα παλιό Βυζαντινό μοναστήρι. Εκεί για καλή του τύχη είχε φθάσει λίγο πριν η ομάδα τροφοδότησης. Του έβγαλαν να φάει σταφίδες και τού έδωσαν να πιεί κονιάκ. Αμέσως συνήλθε και ξεκίνησε πάλι την αναζήτηση.

Μόλις έφθασε εκατό μέτρα μακριά άκουσε την βοή των πολεμικών αεροσκαφών. Ο ήχος πλησίαζε όλο και περισσότερο και σε πολύ λίγο άρχισαν οι βομβαρδισμοί. Το μοναστήρι καταστράφηκε ολοσχερώς και δεν γλίτωσε κανείς από τους στρατιώτες. Ο παππούς ξαπλωμένος στις ρίζες ενός δέντρου προσπαθούσε με τα χέρια του να καλύψει το κεφάλι του από τις πέτρες και τα χώματα που εκτοξεύονταν ολόγυρα.

Τρεις μέρες διήρκησε ο βομβαρδισμός των Ιταλών στην Χειμάρρα, και οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν ήταν πολλές. Αρχές Απρίλη ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Τους έδωσαν εντολή να γυρίσουν όλοι πίσω. Ο παππούς μου έφτασε από την Αλβανία στην Πάτρα με τα πόδια. Περπατούσαν περίπου δυο εβδομάδες, εντούτοις χωρίς να πεινάνε διότι σταματούσαν στα χωριά και οι χωρικοί τους φίλευαν με χαρά ότι είχαν. Ο Δημήτρης Δερματάς λοιπόν, περπάτησε ξυπόλητος στα χιόνια, έμεινε μέρες νηστικός, έχασε φίλους και συγγενείς και κατάφερε παρ' όλες τις κακουχίες να γυρίσει σπίτι του. Κατάφερε να δει και εγγόνια και πέθανε στα 85 του από εγκεφαλικό. Στην ηχογράφηση κάποια στιγμή εκεί που περιγράφει τις δυσκολίες που πέρασαν λέει στον θείο μου που του έπαιρνε την συνέντευξη «Εσείς παιδιά μου δεν θα αντέχατε».

Που να αντέξουμε με τη σταφίδα και το κονιάκ εμείς τα παιδιά του brunch, του steak και του sushi βρε παππού; Που να αντέξουμε το κρύο και τη ζέστη εμείς τα παιδιά του aircodition και του καλοριφέρ; Όχι ότι μας κατηγορώ ευτυχώς οι εποχές τα έφεραν έτσι ώστε να μη μας λείπει τίποτα...το μόνο που μας λείπει είναι λίγο παραπάνω ΨΥΧΗ…

Ὁ Πέτρος Δερματᾶς γραφει...

Μᾶς ἑνώνουν βέβαια οἱ προγονικές ρίζες πού ἦρθαν καί συναντήθηκαν μέσα ἀπό τό ἂγνωστο, ἀφοῦ  εἶχαν χωρίσει ἐδῶ καί λίγες γενιές....
 

Καί νά λοιπόν πού σήμερα μαθαίνουμε τοπική  ἱστορία μέσα ἀπό τό διερευνητικό ἐνδιαφέρον τοῦ Πέτρου Δερματᾶ ὁ ὁποῖος σκαλίζοντας ἀρχεῖα βρίσκει πάντα κάτι τό σπουδαῖο!

Πρίν ἀπό αὐτόν, ἆλλος ἓνας Δερματᾶς, ὁ Γιάννης, γνωρίστηκε μαζί μου ψάχνοντας τίς Διδυμιώτικες ρίζες του . 

Ὁ Γιάννης Δερματᾶς, ἦταν θεῖος ἐπ΄ἀδελφῆ τοῦ Πάνου Καμμένου, πρώην ὑπουργοῦ, χωρίς αὐτό να συνεπάγεται καί ἰδεολογική συγγένεια διότι ὁ Γιάννης εἶχε κάνει ἀπό χρόνια τήν κομματική ὑπέρβασι...

Εἶχε κι αὐτός ἒφεσι στήν ἱστορία καί στήν ἒρευνα ἀλλά σε εὐρύτερα πεδία...

Εἶχε μελετήσει πολύ καί σε βᾶθος τήν Παλαιά διαθήκη μέσα στήν ὁποία εὓρισκε ἰσχυρἀ στοιχεῖα ἀπό τήν Ἑλληνική μυθολογία . 

Δυστυχῶς ὃμως ἒφυγε πρίν ἓνα χρὀνο σέ ἡλικία 75 ἐτῶν !!!

Ἡ ἒρευνα τοῦ Πέτρου, ἀφορᾶ τούς γενάρχες τῶν Δερματαίων καί ἀναφέρεται στόν πρῶτο ὁ ὁποῖος εἶχε συμμετάσχει σε σημαντικές μάχες γιά τήν ἀπελευθέρωσι μαζί με μεγάλους ἣρωες τῆς ἐποχῆς. 

Πρόκειται γιά τόν Δημήτριο Δερματᾶ γιά τόν ὁποῖο παραθέτει τήν πάρα κάτω ἱστορική βεβαίωσι μέσα ἀπό τά κρατικά ἀρχεῖα.

Εν Ερμιώνη 29 Μαίου 1865

«Ο υποφαινόμενος ταγματάρχης της Β’ Φάλαγγος Σταμάτης Μήτζας και εις την ορισμένη από τον ποινικό νόμον ποινή υποχρέωση ειδικής αποζημιώσεως πιστοποιώ ότι ο εκ Διδύμων Δημήτριος Δερματάς υπηρέτησε την πατρίδα κατά τον υπερ ανεξαρτησίας ιερό αγώνα από τας αρχάς της επαναστάσεως ήτοι του 1821 μέχρι τέλους του 1828.

Παρευρέθει εις τας εξής μάχας και εκστρατείας ως μπουλουξής έχων πάντοτε υπό τας διαταγάς του 30-40 στρατιώτας διατηρών αυτούς δια ιδίων του εξόδων.

1)Εις την πολιορκία Ναυπλίας υπό τις διαταγάς του Ιωάννη Μήτζα και εμού.

2)Εις την άλωση της Τριπολιτσάς υπό τις διαταγάς του Ιωάννη Μήτζα εμού, και την αρχηγία του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη.

3)Εις την δευτέραν πολιορκία της Κορίνθου μέχρις ότου παρεδώθει το φρούριον εις τους Έλληνας υπό τας διαταγάς του Ιωάννη Μητζά και υπο την αρχηγίαν του Στάικου Σταϊκόπουλου.

4)Εις την εν Βερβενα μάχη κατά του Ιμπραίμη υπο τας διαταγάς του Ιωάννη Μήτζα και την αρχηγίαν του Ανδρέα Λόντου.

5)Εις την εν Δερβενίου μάχη κατά του Δράμαλη όπου εφονεύθει ο οπλαρχηγός μας Αρσένιος Κρεστάς.

6)Εις την ‘Aγιω Πέτρω μάχη κατά του του Ιμπραίμη υπο τας διαταγάς του Ιωάννη Μήτζα και την αρχηγίαν του στρατάρχου Θεώδορου Κολοκοτρώνη.

7)Εις την Βαμβάκου, Βέργια, Βασσάρα, μάχη κατά του Ιμπραίμη υπο τις διαταγάς του Ιωάννη Μήτζα εμού και υπο την αρχηγίαν του Στρατηγού Ιωάννη Θ. Κολοκοτρώνη

8 ) Κατά το έτος 1823 εις την Κρήτη υπό τις διαταγάς μου και υπο την αρχηγίαν του Εμμανουήλ Τομπαζή.

9) Είς την εν Πειραιά Μάχη υπό τας διαταγάς του Ιωάννη Μητζά και υπό την αρχηγίαν του αρχηγού Καραισκάκη.

Καθόλο το διάστημα του Ιερού αγώνος υπηρέτησε την πατρίδα ως μπουλουξής με ένθερμον ζήλον και απαραδειγμάτιστον γενναιότητα. Κατά απαίτηση αυτού δίδω το παρόν ίνα τω χρησιμεύει όπου δει.»

Εν Ερμιώνη 29 Μαιου 1865

Ο Ταγματάρχης

Σταμάτης Μήτσας

Πάρα κάτω, ἐκθέτει πίνακα ἀπό τό μητρῶο ἀρένων  τῶν Διδύμων μέ γεννήσεις πού φθάνουν ὡς τό 1839. Φυσικά, θά πρόκειται γιά τά παιδιά τοῦ Δημητρίου καί τά ἐγγόνια, ἐφ'ὃσον ἐπαναλαμβάνεται τό ὂνομα Δημήτριος, σύμφωνα με τήν συνήθεια να δίνουμε τό ὂνομα τοῦ παπποῦ στά ἐγγόνια.

Τό ἒτος 1874, γεννιέται ὁ Πᾶνος τοῦ ὁποίου φέρω τό ὂνομα καί ὁ ὁποῖος ἀπεικονίζεται δεύτερος ἀριστερά στήν φωτογραφία.

Στήν μέση μπροστά, εἶναι ὁ Λιάτζουρας, φωτογράφος τῆς ἐποχῆς ὁ ὁποῖος ἒχει ἀφήσει 

ἀξιόλογο φωτογραφικό ἀρχεῖο γιά τήν περιοχή μας, ἐνῶ δεξιά ὁ ψηλός, εἶναι ὁ πατέρας τοῦ Ἀνάργυρου Δαγρέ πού ἒφυγε πρόσφατα.

Ἡ εἰκόνα εἶναι τραβηγμένη προπολεμικά στό Λουκαΐτη καί ἀφορᾶ τήν συνεταιριστική ἐκμετάλλευσι τοῦ γάλακτος πού ἦταν τό κύριο προϊόν τους.

Εὐελπιστοῦμε καί σέ ἆλλα...

Α/Α	ΕΠΩΝΥΜΟ	ΟΝΟΜΑ	ΠΑΤΡΩΝΥΜΟ	ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ	ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ
1	Δερματάς	Κωνσταντίνος	Δημήτριος	1839	Δίδυμα
2	Δερματάς	Δημήτριος	Ιωάννης	1854	Δίδυμα
3	Δερματάς	Γεώργιος	Κωνσταντίνος	1869	Δίδυμα
4	Δερματάς	Χρήστος	Αντώνιος	1869	Δίδυμα
5	Δερματάς	Σταμάτιος	Γεώργιος	1873	Δίδυμα
6	Δερματάς	Πάνος	Κωνσταντίνος	1874	Δίδυμα
7	Δερματάς	Ιωάννης	Γεώργιος	1876	Δίδυμα
8	Δερματάς	Ανδριανός	Αθανάσιος	1881	Δίδυμα
9	Δερματάς	Δημήτριος	Γεώργιος	1891	Δίδυμα
10	Δερματάς	Αναστάσιος	Δημήτριος	1893	Δίδυμα
11	Δερματάς	Ιωάννης	Κωνσταντίνος	1893	Δίδυμα
12	Δερματάς	Ανάργυρος	Δημήτριος	1899	Δίδυμα
13	Δερματάς	Κωνσταντίνος	Γεώργιος	1899	Δίδυμα
14	Δερματάς	Αντώνιος	Χρήστος	1899	Δίδυμα