Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Kωνσταντίνου καί Ἑλένης σήμερα...

Μία πανέμορφη 
ἡμέρα  στον Ἃγιο Ἐπιφάνειο . Λειτούργησε ὁ παπα Γιάννης ὁ Σαρρῆς ἀπό την Ἑρμιόνη . Και ἀρκετός κόσμος ἀπό τά δύο χωριά παρευρέθηκαν μέσα σ'αὐτό το μαγευτικό περιβᾶλλον πού συνδυάζει την ἱερότητα τῆς ἡμέρας με την  μαγεία τῆς φύσεως. Οἱ φωτογραφίες κάτω ἀπό τίς καρυδιές εἶναι εἰδυλλιακές με τίς κυρίες νά δείχνουν ὃτι το ἀπολαμβάνουν...
Βέβαια, ὁ φακός ἀδικεῖ πάντα τήν γυναικεία ὀμορφιά καί αὐτό ἀποτελεῖ μεγάλο πρόβλημα γιά ὃποιον τολμᾶ να φωτογραφεῖ...
Πάρα κάτω, ὁ κυρ Παναγιώτης με το μουστάκι, δεν κρύβει την ὑπερηφάνεια του για την ἐνεργό μαστοριά του στο κτίσιμο τῆς ἐκκλησίας...
Αὐτός δέν ἒχει πρόβλημα με τήν φωτογένεια διότι τοῦ ἀρκεῖ ἡ μεγαλοπρέπεια τοῦ μουστακιοῦ...
Πλούσιες εἶναι οἱ προσφορές ἀπό ἂρτους, γλυκά και σπιτικά ποτά πού προσέφεραν οἱ γυναῖκες.
Ἀλλά πέρα ἀπ' ὃλα, ἦταν και ἡμέρα μνήμης γι'αὐτούς πού πέρασαν στην ἂλλη ὂχθη και τούς ὁποίους δεν πρέπει ποτέ να ξεχνᾶμε για να σκεφτώμαστε πᾶντα την ἱερή σκοπιμότητα τῆς σύντομης πορείας μας ἀπό αὐτό τον κόσμο...













Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Τῆς Ζωοδόχου πηγῆς σήμερα...

Κανένα ἀπό τά τεχνικά ἐφέ τῆς σύγχρονης τεχνολογίας, δέν εἶναι ἱκανό νά ὑποκαταστήσει τίς σημερινές εἰκόνες.
Αὐτές  πού οἱ ἂνθρωποι ἀπολαμβάνουν ἐδῶ ἀποδεικνύοντας ὃτι με ὃ,τι καί νά συμβαίνει γύρω μας, μέ ὃσες πιέσεις καί νά δεχτήκαμε οἱ Ἓλληνες μέσα στούς αἰῶνες,  δέν χάσαμε ποτέ οὒτε τήν κοινωνική μας διάστασι, οὒτε τίς ἱερές μας συνήθειες .
Ἱστορία χιλιάδων χρόνων μέ σκηνές πού ἐπαναλαμβάνονται ἀδιάλειπτα ἀπό τά βάθη τους μέχρι σήμερα. 
Ἂς σκεφτοῦμε ὃτι χίλια μέτρα πάρα κάτω, ἦταν ὁ ἀρχαῖος ναός τῆς Δήμητρας καί τῆς κόρης στό προαύλιο τοῦ ὁποίου οἱ ἂνθρωποι βίωναν πραγματικά τίς ἐναλλαγές τῆς φύσεως διότι ἒνοιωθαν τόν ἑαυτόν τους ἓνα μέρος ἀπό αὐτήν. Τό φθινόπωρο μέ τήν θλῖψι διότι ἡ Θεά Περσεφόνη ἐγκατέλειπε αὐτόν τόν κόσμο καί κατέβαινε στά βασίλεια τοῦ Ἃδη κοντά στόν Πλούτωνα  τόν βασιλιᾶ τοῦ κάτω κόσμου, ἐνῶ τήν ἂνοιξι τῆς ἐπέτρεψαν οἱ Θεοί νά ἀνέβει στόν πάνω κόσμο καί νά φέρη τήν Ἀνάστασι στήν φύσι καί στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων.  
Ἒτσι, ὃπως σήμερα... Μπορεῖ οἱ Ἃγιοι να ἀλλάζουν στήν πορεία τῶν αἰώνων, ἀλλά οἱ ἰδιότητες τους παρέμειναν οἱ ἲδιες μέχρι σήμερα. ( Ἃγιος, ἀπό τό ἂγω, πού θα πεῖ ὁδηγῶ...)
Ὁδηγῶ, ποῦ ; Στήν ὑπέρτατη τελείωσι καί γνῶσι πού πρεπει να φθάσει ὁ ἂνθρωπος... 
ὁ ὁποῖος συχνά προβληματίζεται διχαστικά με τό ποιοί εἶναι οἱ ἃγιοι, λησμονώντας αὐτό τό σπουδαῖο πού εἶπε ὁ Ἰησοῦς.  "οὒκ εἰσελεύσεται στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν ὁ ἀποκαλῶν με κύριε, ἀλλά ὁ ποιῶν τό θέλημα τοῦ πατρός τοῦ ἐν οὐρανοῖς..."  
Ὑπάρχει μία συμπαντική πορεία τῶν πραγμάτων, πού δύσκολα κατανοοῦμε ...
Πάντως σήμερα, νοιώσαμε με τήν γιορτή τῆς Παναγίας μας  μία προσέγγισι αὐτῆς τῆς ὑπερκόσμιας διαχρονικῆς  πραγματικότητας...                 
 









Ὁ κάμπος μέσα ἀπό τόν παλιό πυργο...

Τί εἶναι αὐτό ;Μικρό σπιθάρι δίπλα ἀπό τήν ἐκκλησία. Τά σπιθάρια, εἶναι εἲτε τυχαία δημιουργήματα τῆς φύσεωςς, εἲτε παλαιολιθικές κατασκευές πού εἶχαν σκοπό να ἀποθηκεύουν νερό καί να πίνουν ἀπό αὐτά οἱ ἂνθρωποι. Πάντως οἱ γενιές τῶν παπούδων μας πρόλαβαν καί τούς ἒκαναν χρῆσι πίνοντας ἀπό αὐτά μαζί με τά ἂγρια ζῶα χωρίς να ἒχει προβλήματα τό ἀνοσοποιητικό τους σύστημα...